Handlanger van het racisme

Gisteren vierden we dat Theo van Gogh vijf jaar dood is. Is dat bijzonder? Och, in Nederland worden jaarlijks tussen de 150 en 250 mensen door moord of doodslag om het leven gebracht (bron: CBS, 2008). Waarom? Het kan van alles zijn. Woede, tegenstrijdige belangen, jaloezie, verschillen van mening, noem het maar op. In die zin is de moord op Van Gogh weinig bijzonders, en dat bleek ook wel uit de belangstelling voor de herdenkingsbijeenkomst in het Amsterdamse Oosterpark: er stond voornamelijk veel mediavolk. Je zag zogezegd door de camera’s de bomen van het park niet meer.

Want publieke belangstelling of niet: de moord op Van Gogh is mediageniek. En als dat niet zo is, dan zorgt men er wel voor dat die moord mediageniek wordt. Alle praatprogramma’s die ertoe doen, besteedden aandacht aan het lustrum: De Wereld Draait Door, Pauw & Witteman, Nova – kortom: the usual suspects.

En daar waren ze weer, hoor, De Vrienden Van. Voorop: Theodor Holman, de krabbelende nobody die de verramsjing van zijn boekjes financieel poogt te compenseren met columns in stadskrantje Het Parool, die hij elk jaar bundelt tot weer zo’n boekje dat niemand koopt. Voor Theodor was het een uitkomst, dit jubileum, want hij mocht bij Pauw & Witteman gratis reclame maken voor een bundel met 211 sonnetten over Theo (2-11, snapt u wel?!).

Bij De Wereld Draait Door zat er nog zo eentje krokodillentranen over tafel te spuiten. ‘Ik heb het er moeilijker mee dan ooit, Matthijs,’ bezwoer Jan Mulder zijn gastheer. Het weerhield de immer boze ex-voetballer er niet van om op maandagavond een uur lang televisie te maken, in plaats van met vrienden en familie de betreurde overledene te herdenken in besloten kring, zoals elk normaal, oprecht verdrietig mens zou doen.

Wie het meeste munt sloeg uit de hele poppenkast, was natuurlijk weer Geert Wilders, die twee van zijn critici voor het gemak maar even op één lijn stelde met de moordenaar van Van Gogh: Alexander Pechtold en minister Eberhard van der Laan zouden ‘politieke handlangers van Mohammed B.’ zijn. Waarom? Omdat ze een ‘klimaat creëren’ waarin Wilders iets soortgelijks kan overkomen als Fortuyn en Van Gogh. Omdat ze hem demoniseren.

Zoals gebruikelijk op het stompzinnige medium televisie ging weer niemand op de feiten in. Iemand moet het doen, dus in godsnaam dan maar – het is een humorloze taak, maar daar gaan we.

Iedereen lijkt inmiddels als feit te hebben geaccepteerd dat Fortuyn is vermoord omdat hij ‘door links’ werd ‘gedemoniseerd’. Hallo? Volgens mij is hij vermoord door een verknipte milieu-activist die bang was voor de mogelijkheid dat Fortuyn premier zou worden. Dat Fortuyn door de leiders van andere politieke partijen werd bekritiseerd om zijn standpunten – terecht of onterecht – was het gevolg van precies die standpunten. Actie, reactie, weet u wel? Dat noemen we debat. Als je geen kritiek meer mag hebben op iemands standpunten, dan is de rechtstaat pas echt ver weg. Fortuyn is niet gedemoniseerd. Niemand dan Volkert van der G. had schuld aan zijn dood. Mocht het onverhoopt zo zijn dat Wilders eerdaags wordt neergeknald, dan is ook dan de enige schuldige de moordenaar – niet Pechtold, niet Van der Laan, niet ‘de media’, niet ‘links’, niet ‘de moslims’.

Maar gaat het niet erg ver om Wilders een racist te noemen, zoals Pechtold deed, of een gevaar voor de rechtsstaat, zoals Van der Laan schijnt te hebben gezegd (hij ontkende het later lafjes)? Dat valt te bezien.

Eerst maar even wat definities: een ras is volgens Van Dale een ‘groep van individuen, van een andere groep onderscheiden door een aantal erfelijke en lichamelijke overeenkomsten.’ Ik geef u een voorbeeld van een groep voor wie deze definitie opgaat: Marokkanen. Antillianen vormen nog zo’n groep. Een racist is iemand die discrimineert op grond van iemands ras. Doet Wilders dat? Ja. Dat is geen beschuldiging, maar een feit. Als je Marokkaanse veelplegers het land uit wilt zetten en paps en mams meteen maar mee de grens over gooit, zoals Wilders zou willen (bron: Nu.nl, 8 september 2008), dan ben je een racist, want deze maatregel geldt niet voor autochtone Nederlanders of Nederlanders van een andere etnische afkomst. Je maakt dus een uitzondering voor één etnische groep, en dus ben je een racist.

Erg genoeg, maar nog erger is dat je daarmee inderdaad de rechtsorde bedreigt. In Nederland is iedereen gelijk voor de wet. Kritiekloos interviewde Twan Huys Wilders gisterenavond in Nova. Het leek zowaar of Wilders op het einde een gebaar maakte naar moslims in Nederland, maar lees even heel nauwkeurig mee hoe hij het precies formuleerde:

‘Als [ze] zich aan onze regels houden, aan onze wetten houden, niet de wet overtreden, geen criminaliteit plegen, dan zijn ze gelijk als u en ik en van harte welkom in Nederland. [...] Wat mij betreft gaat een Marokkaan die straatroof pleegt, morgen het land uit.’

Aha! Dus alleen mensen die zich aan de wet houden, zijn voor de wet gelijk aan autochtone Nederlanders. Wie de wet overtreedt, is opeens niet meer gelijk, zoals die Marokkaan uit het voorbeeld. Want wat zou Wilders met die Nederlander doen die een straatroof pleegt? Uitzetten naar Alaska?

Hier is geeneens meer discussie nodig, het is – om een Wilderiaanse term te gebruiken – glashelder: Geert Wilders doet aan discriminatie en, in het geval van de Marokkanen en Antillianen, racisme. En precies daarmee is hij een gevaar voor de rechtsstaat.

Maar al die mensen die op hem dreigen te gaan stemmen dan? Wilders heeft een kiezerspotentieel van één à twee miljoen mensen. ‘Die worden,’ volgens Wilders, ‘door Van der Laan weggezet als racisten.’ De suggestie hier is: een zo grote groep mensen kan het eenvoudigweg niet bij het verkeerde eind hebben. O nee? De vergelijking met de jaren dertig ligt voor de hand, maar we hoeven niet eens zo ver van huis: hier in Nederland, in mei 2002, stemden ruim 1,1 miljoen mensen op de Lijst Pim Fortuyn, waarvan – ik zeg het er maar even bij om de absurditeit in haar volle glorie te doen uitkomen – de lijsttrekker en naamgever een week eerder was doodgeschoten. Het kabinet dat uit deze massamisser voortkwam hield het zevenentachtig dagen uit, een naoorlogs record.

Theo van Gogh was trouwens een groot aanbidder van Fortuyn. Hem was zelfs een ministerspost beloofd, lezen we deze dagen in de pers. Ik weet niet wat uw definitie van knettergek is, maar de mijne dekt deze zaken vrij aardig.

Van Gogh was een idioot die al deze postume verering wat mij betreft niet waard was of is. Zullen we het rouwen volgend jaar maar weer gewoon aan de nabestaanden overlaten? En laat ze dat in godsnaam lekker thuis doen, in plaats van op de buis. En laten we hopen dat Geert Wilders tegen die tijd minister-president is en een nieuw record vestigt op het gebied van het snelst-vallende naoorlogse kabinet.